ماوراطب

تشنج کاذب، تشنجی غیرصرعی است که نتیجه‌ی وضعیت و شرایط روانی می‌باشد، نه عملکرد مغز.

تشنج انواع بسیاری دارد که می‌توان از نوع با شدت خفیف تا نوع شدید و اورژانسی رده‌بندی کرد. این انواع به دو دسته‌ی کلی تقسیم می‌شوند: صرعی و غیرصرعی

تشنج‌های معمول صرع زمانی اتفاق می‌افتد که اختلال الکتریکی ناگهانی در سلول‌های عصبی مغز منجر شود که فرد کنترل بدن خود را از دست دهد. عضلات بدن ممکن است به‌طور غیرارادی تکان شدید بخورند یا قفل کنند و فرد نیز ممکن است آگاهی خود را از دست دهد. تشنج غیرصرعی در فردی رخ می‌دهد که مبتلا به صرع نیست.

تشنج کاذب شایع است. تحقیقات نشان می‌دهند که تقریبا ۲۰ درصد افرادی که برای کنترل الکتروآنسفالوگرام (EEG) به مراکز صرع مراجعه می‌کنند، دارای تشنج کاذب هستند، نه تشنج صرعی. علائم

اگرچه تشنج کاذب یا شبه تشنج متفاوت از تشنج‌های صرع می‌باشد، اما علائم‌شان مشابه است. علائم تشنج کاذب ممکن است شامل موارد زیر باشد:

سفتی، لرزش و تکان شدید غیرارادی عضلات

از دست رفتن حواس و دقت

از دست رفتن هوشیاری

گیجی

پرت‌شدن و افتادن

سفتی

خیره نگاه کردن

عدم آگاهی از محیط اطراف

همانطور که تشنج کاذب اغلب نتیجه‌ی شرایط سلامتی روحی است، اکثر افراد علائم مربوط به این وضعیت را خواهند داشت. علل

تشنج کاذب حاصل وضعیت‌های سلامتی روحی می‌باشد و اغلب می‌تواند به علت استرس روانی شدید رخ دهد. استرس ممکن است به علت رخداد ترومای خاص و یا وضعیتی مزمن باشد.

شرایط یا اختلالاتی که می‌توانند منجر به تشنج کاذب شوند عبارتند از:

اضطراب یا اختلال اضطراب عموعی (GAD)

حمله‌ی ناگهانی ترس (panic attacks)

اختلال وسواس فکری (OCD)

اختلال بیش‌فعالی (ADHD)

سوء مصرف مواد

آسیب‌های تروماتیک

درگیری‌های خانوادگی

سرکوب خشم یا مسائل کنترل خشم

اختلال عاطفی

سوء استفاده فیزیکی یا جنسی

اختلال استرس بعد از تروما (PTSD)

اختلال تجزیه‌ای (dissociative disorders)

اسکیزوفرنی

تشنج کاذب و علل اساسی آن می‌توانند به شدت بر کیفیت زندگی اثر گذارند، بنابراین ضروری است که این افراد تشخیص و درمان مناسب دریافت کنند.