اسکیزوفرنی بیماری است که در واقع فرد مبتلا، دچار قطع ارتباط با واقعیت می شود. ما انسان ها توسط حواس پنجگانه حس هایی را ادراک می کنیم. مانند: شنوایی، بویایی و غیره،
زمانی که این بیماران ارتباط خود را با واقعیت از دست می دهند، یکی از این ارتباطات در حوزه ادراکات حواس پنجگانه می باشد.
زمانی که ما صدایی را می شنویم اطرافیان ما هم آن را می شنوند. اما در بیمار اسکیزوفرنی توهم وجود دارد و فقط صدایی را می شنود که خود بیمار قادر به شنیدن آن است و دیگران نمی توانند آن صدا را بشنوند، و در اصطلاح واقعیت ندارد.
هر چند این بیمار می داند و بر این باور است که این یک واقعیت است. یعنی صدا آنقدر واقعی است که بیمار فکر می کند در واقعیت اتفاق می افتد. به همین دلیل می گوییم که ارتباط این افراد با واقعبت قطع شده است.
یکی دیگر از علامت های مهم اسکیزوفرنی، دیلوژن است. یعنی باور های غلط، یکی از شایع ترین باورها در این بیماران پارانویا یا بدبینی است.
این بیماران در این فکر هستند که دیگران به آنها بد می کنند و احساس می کند که فرد یا افرادی مدام او را تعقیب می کنند و همه قصد آزار، اذیت و خصومت به او را دارند. در واقعیت این خصومت وجود ندارد و فقط احساسی است که بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی دارد. این علائم هم به نوعی قطع ارتباط با واقعیت است.
اسکیزوفرنی عبارت است از بیماری که در دنیای خاص خود زندگی می کند. و آن دنیا با واقعیتی که ما در آن زندگی می کنیم خیلی فاصله دارد.
• نمی توانند کار کنند.
• نمی توانند با افراد ارتباط برقرار کنند.
کار و ارتباط پدیده های واقعی هستند. در حالی که بیماران اسکیزوفرنی اسیر و درگیر دنیای غیر واقعی خود هستند.
بیماری اسکیزوفرنی بیماری سختی است. خوشبختانه درمان دارد. در واقع درمان آنها به صورت کنترلی است. و با آنتی سایکوتیکها تحت درمان قرار می گیرند. شاید مجبور باشند طولانی مدت دارو مصرف کنند.
این بیماران می توانند با روش های درمان کنترلی به کار برگردند، ارتباط داشته باشند و حتی می توانند ازدواج کنند. و یک زندگی که یک فرد عادی می تواند داشته باشد را این بیماران هم می توانند تجربه کنند.