رحم؛ دارای یک ساختار عضلانی می باشد که، عضلات و رباط های لگنی را نگه می دارد.
هنگامی که این عضلات ضعیف و یا کشیده شوند، توانایی نگهداری رحم را نداشته و دچار افتادگی می شوند.
در افتادگی رحم؛ به دلیل ضعیف شدن عضلات کف لگنی، رحم به سمت پایین و واژن افتادگی پیدا می کند. بانوانی که، زایمان طبیعی داشته بیشتر از سایرین دچار این عارضه شده، اما در برخی موارد ژنتیک هم می تواند باعث افتادگی رحم شود.
●به طور جزئی به سمت واژن افتادگی پیدا کرده ولی بیرون نمی زند.
●بخشی از رحم از دهانه واژن بیرون می زند.
●خونریزی از واژن و یا افزایش ترشح
●احساس سنگینی و فشار در لگن
●یبوست
●احساس نشستن بر روی توپ و یا خارج شدن شی از واژن
●عفونت مثانه یا ترشح ادرار
1.بارداری
2.بلند کردن اجسام سنگین
3.بالا رفتن سن، علل الخصوص بعد از یائسگی
4.فشار هنگام مدفوع
5.سرفه های مزمن
6.سابقه جراحی لگن
7.به دنیا آوردن نوزاد با جثه بزرگ
برای تشخیص افتادگی لگن، پزشک به معاینه فیزیکی بیمار که، اصطلاحا معاینه لگنی گفته می شود، می پردازد. در این نوع معاینه؛ وضعیت استحکام واژن نیز بررسی می شود. تست هایی مانند: اولتراسوند و MRI شدت افتادگی رحم را نشان می دهد.
در ابتدا پزشک متخصص، از طریق روش هایی مانند: پاپ اسمیر، سی تی اسکن، پیلوگرافی و آزمایش ادرار به تشخیص بیماری می پردازد. در مواردی ممکن است، این آزمایشات به منظور رد کردن سایر بیماری ها انجام شود.
افتادگی رحم می تواند عوارضی در پی داشته باشد مانند: افتادگی مثانه که، موجب بی اختیاری ادرار در فرد می شود. بروز این مشکلات می تواند باعث عفونت هایی در واژن، رحم و لگن گردد. عفونت در ناحیه واژن و رحم به خودی خود می تواند منشا بیماری هایی در آینده باشد.
برخی از عوارض جانبی افتادگی رحم عبارتند از:
●سن
●شدت بیرون زدگی و افتادگی
●اختلالات لگنی
●میزان ضعف ساختار اطراف رحم
●فعالیت های جنسی
درمان، بر اساس شدت و میزان افتادگی متفاوت است. روش هایی وجود دارد که، احتمال افتادگی رحم را کاهش می دهد و از پیشرفت آن جلوگیری می کند. از جمله:
1.پیشگیری از یبوست و درمان آن
2.کنترل سرفه های مزمن
3.تمرینات کگل به طور منظم و متناوب
4.کنترل وزن بدن و حفظ آن
5.اجتناب از بلند کردن اجسام سنگین
●مصرف دارو
داروهای استروژن، مانند؛ کرم استروژن که، برای افراد یائسه تجویز می شود و یا تخمک های شیاف مورد استفاده قرار می گیرد.
●جراحی
در این روش بسته به اینکه، فرد تمایلی به بارداری دارد یا خیر، اقدام به برداشتن و یا ترمیم رحم می شود.
●استفاده از پساری
دستگاهی محافظ، برای افرادی که، تمایل به عمل جراحی ندارند. هدف این دستگاه؛ حفاظت از ساختار های داخل لگن، واژن و رحم می باشد.
ممکن است این عارضه به قدری شدید باشد که، رحم به طور کامل از واژن خارج شود. در این مواقع افتادگی رحم، خطراتی را برای فرد به همراه دارد. باید توجه داشت که، درجه و شدت افتادگی رحم متفاوت در افراد متفاوت است.
افتادگی رحم، یک اختلال شایع بوده که، به دلیل بارداری، افزایش سن و یا کاهش هورمون استروژن بروز می کند. با ورزش و انجام تمرینات صحیح می توان احتمال بروز آن را به حداقل رساند.