یکی از مشکلاتی که خانم ها با آن رو به رو هستند، چسبندگی رحم است.
چسبندگی رحم زمانی اتفاق می افتد که، بافت اسکار بین دیواره های داخلی رحم تشکیل می شود.زمانی که لوله های رحمی مسدود باشند، اسپرم نمی تواند وارد رحم شود.
چسبندگی رحم را، با سندرم آشرمن نیز می شناسند. افرادی که از چسبندگی رحم رنج می برند، عموما از دردهایی مبهم در شکم و لگن خود در هنگام قاعدگی شکایت می کنند.
چسبندگی خفیف: در چسبندگی جزئی و یا خفیف، چسبندگی ها کمتر از یک سوم است و باعث مشکل در قاعدگی نمی شود.
چسبندگی متوسط: در این درجه، دو سوم رحم درگیر می شود و موجب کم خونی در قاعدگی یا آمنوره می شود.
چسبندگی شدید: این نوع از چسبندگی پیچیده بوده و تمام رحم به هم چسبیده و عادت ماهانه را کاملا متوقف می کند.
این چسبندگی های آندومتری می تواند ژنتیکی و یا ارثی باشد. برخی از پزشکان معتقدند؛ ایجاد هر زخم و آسیب به آندومتریوز یا پوشش داخل رحم می تواند باعث چسبندگی رحمی شود. برخی از عواملی که در باعث آسیب به این لایه می شوند را بررسی می کنیم:
●نازایی
●درد لگن
●سقط مکرر
●ایجاد محدودیت برای رشد جنین در رحم
●اختلال در لانه گزینی جفت
●قاعدگی های دردناک
ممکن است فرد متوجه این بیماری نشود، زیرا علائم به خصوصی نداشته. اما علائم عمده آن شامل موارد زیر است:
●اختلال در چرخه قاعدگی
●دردهای لگنی
●کاهش خونریزی رحم
1.لاپاراسکوپی
2.سونوگرافی
3.هیستروسکوپی
بارداری با وجود چسبندگی رحم دشوار و سخت است زیرا دلیل بروز سندروم آشرمن یا چسبندگی رحم قابل تشخیص نخواهد بود. احتمال بارداری پس از درمان وجود دارد.
یکی از عوارضی که بعد از برداشتن رحم ایجاد می شود، چسبندگی رحمی است. التهاب لگن می تواند باعث چسبندگی رحم شود. به طور معمول یکی از موارد زیر ممکن است باعث چسبندگی رحم بعد از عمل هیسترکتومی شود:
سی تی اسکن، چسبندگی های لگنی و شکمی را به ندرت نشان می دهد. اما با این روش می توان چسبندگی های بعد از عمل هیسترکتومی مانند انسداد روده را تشخیص داد.
در روش هیستروسکوپی؛ وسیله ای کوچک از طریق واژن وارد رحم شده. این روش کم خطر بوده و پزشک مستقیم نظارت می کند. زمانی که چسبندگی ها برداشته شود، حفره رحم باز می ماند تا به خودی خود التیام یافته و از چسبندگی بعدی پیشگیری کند.
ممکن است پزشک شما بالونی در داخل رحم قرار دهد و از روش درمان استروژن برای جایگزینی برای بهبودی کامل رحم استفاده کند.
به طور معمول از هیستروسکوپ، برای از بین بردن چسبندگی رحم استفاده می شود. لاپاراسکوپی نیز برای دیدن سطح رحم انجام می شود.
سونوگرافی با وضوح بالا و ترکیب با هیستروسکوپی نیز، می تواند مفید باشد.
برای جلوگیری از چسبندگی رحم مجدد، پزشک ممکن است؛ داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی تجویز کند.
اگر بعد از هیتروسکوپی، حاملگی اتفاق افتد، احتمال بروز علائمی مانند:زایمان زودرس، اتصال غیر طبیعی جفت به دیواره رحم و خونریزی سه ماهه سوم، افزایش می یابد.
بعد از تشخیص به کمک لاپاراسکوپی یا هیستروسکوپی، بافت های درگیر در داخل رحم با کمک ابزار پزشکی آزاد می شود. برای جلوگیری از چسبندگی مجدد معمولا پزشک شما روش هایی را به شما پیشنهاد می دهد که، از چسبندگی مجدد رحم جلوگیری کرده و به رحم فرصت ترمیم می دهد. مانند:
زمانی که درمان صورت بگیرد، فرد درد کمتری احساس کرده، چرخه قاعدگی وی به حالت اول باز می گردد و همچنین امکان اقدام برای بارداری را فراهم می کند.
هیستروسکوپی برای حذف چسبندگی داخل رحمی مورد استفاده قرار می گیرد.
برای بررسی سطح رحم از لاپاراسکوپی کمک گرفته می شود. گاهی در موارد شدید ممکن است پزشک تشخیص دهد بیش از یک روش درمان در پیش گرفته شود.
باید توجه داشت بعد از عمل هیستروسکوپی چسبندگی رحم، در زمان حاملگی، احتمال بروز عوارضی مانند زایمان زودرس، خونریزی سه ماهه سوم و همچنین عدم وابستگی جفت به رحم افزایش می یابد.