این اختلال به اشخاصی مربوط می شود که از جمع ها دوری می گزینند و تمایل به محل های خلوت و تنها بودن دارند.
خیلی از افراد مبتلا به این اختلال، از مشکل خود مطلع هستند و تمایل به بهبود وضعیت خود دارند. این اختلال به گروه خاصی از افراد مربوط نیست و هر شخص در هر سن و با هر جنسیتی می تواند به آن مبتلا شود.
گاهی اختلال شخصیت اجتنابی؛ ناشی از موارد زیر می باشد:
اکثر افراد مبتلا به این اختلال دچار؛
طبق برآورد منطقی؛ این افراد دوست های بسیار کمی دارند و اکثر زمان خود را به تنهایی سپری می کنند. این افراد در برقراری ارتباط موثر با اطرافیان دچار مشکل هستند.