یکی از شیوه های کمک باروری؛ اهدای تخمک می باشد. زمانی که مشکل باروری به طور کامل بررسی و ریشه یابی شد، روش درمان مناسب به کار گرفته می شود.
هنگامی که، زوجین بعد از تلاش های پی در پی موفق به بارداری نشوند، می توان گفت ناباروری در یکی از زوجین وجود دارد. به طور معمول سعی می شود برای درمان ناباروری از تخمک و یا اسپرم های خود زن یا مرد استفاده شود. اما؛ ممکن است ضعف و ناتوانی سلول های جنسی، در این روش درمانی موفقیت آمیز نباشد.
از این رو نیاز است از روش های دیگری مانند اهدای تخمک کمک گرفته شود.
از فرد داوطلب برای اهدا، مقداری تخمک دریافت شده و سپس با اسپرم مردی که همسرش از لحاظ تخمک گذاری ضعیف است، ترکیب می شود تا لقاح اتفاق بیفتد.
بعد از لقاح جنین اولیه وارد رحم شده تا ادامه رشد در داخل رحم صورت بگیرد.
در طول سال هایی که از این روش استفاده شده، عارضه یا مشکلی بعد از اهدای تخمک گزارش نشده است. روش اهدای تخمک یک روش بی خطر و مطمئن برای بارداری است.
هنگامی که علت اصلی نازایی، کیفیت نامطلوب اسپرم ها باشد از اسپرم اهدایی مردی دیگر استفاده می شود.
هنگامی که زن و مرد، هر دو مشکلاتی در باروری داشته باشند، از روش اهدای جنین استفاده می شود. در این روش؛ تخمک و اسپرم در محیط آزمایشگاهی لقاح می شوند و سپس وارد رحم فرد گیرنده می شود.
در برخی شرایط امکان بارداری وجود ندارد و زوجین این روش را در پی می گیرند. برخی از این شرایط عبارتند از:
در این مقاله به روش درمان نازایی با کمک اهدای تخمک پرداخته شد. این روش هنگامی که کیفیت تخمک زن پایین باشد مورد استفاده قرار می گیرد. زمانی که نازایی به علت کیفیت پایین اسپرم باشد، از روش اهدای اسپرم استفاده می شود. توجه داشته باشید؛ که پزشک بهترین روش درمان ناباروری را به شما پیشنهاد می دهد.