آیا اختلال شنوایی باعث کاهش شنوایی خواهد شد؟
جدیدترین درمان کم شنوایی چه می باشد؟
در این مقاله به توضیح مفصل پیرامون درمان اختلالات شنوایی پرداخته شده است؛ جهت کسب اطلاعات لازم بهتر است که این متن را تا انتها مطالعه نمایید پس با ما همراه باشید.
ارزیابی اختلالات شنوایی در ارتباط با قابلیت توانبخشی اجتماعی، نه تنها باید مبتنی بر میزان شدت و محل ناشنوایی باشد، بلکه به سن بیمار و رشد جسمی، ذهنی و کلامی او بستگی دارد. هدف توانبخشی شنوایی، بازگرداندن یا بهبود ارتباط شنیداری است که برای عملکرد اجتماعی و رفاه بیمار ضروری می باشد.
گفته می شود که بسته به ماهیت و شدت ناشنوایی و میزان معلولیت حاصل از آن، گزینه های توانبخشی متنوعی در دسترس هستند.
بیمار باید حتما باید به یک فوق تخصص گوش و حلق و بینی حاذقی مراجعه نماید و بهترین درمان را همراه با پزشک انتخاب کند.
جراحی: این یک گزینه برای بیماران مبتلا به ناشنوایی هدایتی بر اثر اختلالات عملکردی گوش میانی خواهد بود.
سمعک ها: سمعک های سیگنال های صوتی را به صورت انتخابی تقویت می کنند. سیگنال صوتی توسط یک میکروفون دریافت، تقویت و پردازش و سپس از طریق یک بلندگو تحویل گوش می شود.
دستگاه شنوایی متصل با استخوان BAHA : ابزارهای دارای یک تقویت کننده صوتی و یک مبدل، از طریق یک سیستم متصل به استخوان، به استخوان جمجمه متصل می شوند.
لرزش های مکانیکی مستقیما به استخوان جمجمه تحویل داده می شوند تا انتقال صوت را بهبود بخشند. این سیستم مناسب بیمارانی است که مجرای شنوایی خارجی یا ناشنوایی شدید دارند.
ابزارهای کاشتنی فعال گوش میانی: یک تقویت کننده کاشته شده در زیر پوست امواج صوتی را به تکانه های الکتریکی تبدیل می کند که در یک مبدل به ارتعاشات مکانیکی تبدیل می شوند. ارتعاشات مستقیما به استخوانچه ها یا استخوان جمجمه تحویل می شوند.
کاشت حلزون CT : یک ابزار زیرجلدی می تواند امواج صوتی را به تکانه های الکتریکی تبدیل کند که عصب دهلیزی – حلزونی را مستقیما با الکترودهای داخل حلزونی تحریک می کنند. بیماران مبتلا به ناشنوایی تقریبا کامل به دلیل فقدان عملکرد حلزون، نامزد کاشت هستند.
ابزارهای ارتعاشی – لمسی: سیگنال های صوتی توسط یک میکروفون برداشت و به ارتعاشات تبدیل می شوند که به مچ دست یا انگشتان دست منتقل می گردند.
ابزارهای کمکی: ابزارها مشتمل بر آژیرهای بیدار شدن نوری یا ارتعاشی، چراغ های نوری، آمپلی فایرهای تلفنی، تلفن های نوشتاری، گوشی های تلویزیونی و ابزارهای ارتباطی دیژیتال نظیر دستگاه های فاکس و اینترنت.
بیماران مبتلا به اختلالات شنوایی می توانند از طریق فوق تخصص گوش و حلق و بینی آموزش هایی در رابطه با گوش دادن انتخابی، با استفاده از راهبردهای شنیداری یا یادگیری شنوایی دریافت کنند. استفاده از سمعک و سایز ابزارهای کمکی و نیز یادگیری شیوه لب خوانی و نحوه بهبود تکلم، تمرین های آموزشی مهمی برای بیماران هستند.