ماوراطب

هر آنچه لازم است در رابطه با  التهاب گوش خارجی بدانید!

انتشار:۲۷ دی ۱۴۰۲ ساعت ۰۴:۴۵
بروزرسانی:۱۴ مرداد ۱۴۰۳ ساعت ۱۱:۰۰

یکی از بیماری های شایع التهاب گوش یا عفونت گوش می باشد. گوش انسان از سه بخش داخلی، خارجی و میانی تشکیل شده است که گوش خارجی همان لاله گوش و کانال خارجی گوش است. گوش خارجی دارای دو وظیفه تولید جرم و دریافت و انتقال امواج صوتی به سمت گوش میانی می باشد. جالب است بدانید آنچه سبب مقابله با عوامل خارجی و عفونت ها می شود، جرم ها هستند.
گوش خارجی دارای طولی به اندازه حداکثر سه سانتی متر است که از قسمت داخلی به پرده صماغ متصل می شود. انتقال صوت توسط هوا انجام می گردد و در نهایت پس از برخورد با پرده گوش به وسیله استخوان یا مایع گوش به گوش داخلی انتقال داده شده و ارسال می گردد.

تصویر مقاله

التهاب گوش خارجی

التهاب لاله گوش یا مجرای خارجی گوش از نظر بالینی قابل تشخیص است و بررسی های تکمیلی به ندرت لازم هستند. بیماری زایی التهاب های مختلف گوش خارجی با هم مرتبط هستند، بنابراین گاه افتراق انواع آن ها از هم مشکل می شود. ابتلا به بیماری التهاب گوش سبب می گردد تا حرکات لاله گوش دردناک شده و خارش گوش ایجاد شود. قابل توجه است که بدانید بروز این بیماری پس از شنا بیشتر مشاهده شده است.قابل توجه است که بدانید، التهاب های حاد اغلب توسط عفونت با باکتری ایجاد می شوند در حالی که نوع مزمن بسیار شبیه به اگزما می باشد.

انواع التهاب گوش خارجی

التهاب حاد گوش خارجی
التهاب های حاد لاله گوش یا مجرای گوش خارجی از نظر بالینی با درد شدید مشخص می شود. انسداد مجرای گوش با ترشح یا تورم پوستی می تواند منجر به از بین رفتن شنوایی هدایتی شود. معمولا حرکات لاله گوش یا تراگوس حساس و دردناک است.  این گونه مشاهدات مشخص می کند که آیا التهاب لاله گوش را گرفته است. در پری کندریت عفونت محدود به غضروف است ولی در سلولیت عفونت به بافت نرم گسترش پیدا کرده است. در التهاب حاد مجرای گوش، اتوسکوپی دقیق می تواند فورنکل موهای مجرای گوش یا غدد را از درماتیت حاد تشخیص دهد. اگر مجرای گوش با ترشحات چرکی پر می باشد، مشکل است که بتوان بین التهاب گوش خارجی و التهاب چرکی گوش میانی با پارگی پرده صماخ افتراق داد.
التهاب مزمن گوش خارجی
علامت بارز التهاب مزمن گوش خارجی اغلب خارش است، نه درد. مشاهده اغلب قرمزی و پوسته ریزی یا کراست را روی دهانه مجرا نشان می دهد. باید وضعیت پرده صماخ و گوش میانی ارزیابی شود. یک پرده صماخ متحرک یا عدم افت شنوایی هدایتی بیانگر سالم بودن پرده صماخ و گوش میانی می باشد.  پوست مجرای گوش تغییرات واضح شامل اگزما، زخمی شدن یا گرانولاسیون را نشان می دهد و ترشح چرکی می تواند مجرای گوش را پر کند و مانع دید کافی شود و باید به دقت خارج شود. زمانی که التهاب مزمن گوش میانی موجود باشد، تغییرات التهابی مجرای گوش خارجی اغلب به دلیل ترشحات گوش میانی ایجاد می شود. در این بیماران هم، ترشحات در مجرای گوش مانع ارزیابی دقیق می شود و باید به دقت تمیز شوند. از بین رفتن شنوایی هدایتی اغلب وجود دارد و وجود پولیپ در مجرای گوش یا کراست های به شدت چسبنده در بخش فوقانی مجرای استخوانی اغلب به نفع کلستئاتوم التهابی گوش میانی می باشد.

پیشگیری از التهاب گوش خارجی

پیشگیری بهتر از درمان است این عبارت را بارها شنیده ایم اما زمانی به اهمیت آن پی خواهیم برد که سلامتی ما تحت شعاع قرار گرفته است اما آنچه سبب پیشگیری از ابتلا به این بیماری می شود عبارت است از:
⬅️ پرهیز از دستکاری گوش با استفاده از چوب کبریت یا گوش پاک کن
⬅️ استفاده از پنبه آغشته به وازلین یا گوشی هنگام استفاده از وان یا شنا کردن

تصویر مقاله

عوامل ابتلا به التهاب گوش خارجی

گفتنی است عفونت و درماتیت از علت های ابتلا به این بیماری می باشد که از عوامل شایع بروز بیماری التهاب گوش خارجی باکتری ها و قارچ ها می باشند که سبب متورم شدن و گرفتگی کانال گوش می شوند.
سایر عواملی که می توانند زمینه ساز ابتلا به بیماری التهاب گوش خارجی شود عبارت است از:
⬅️ شنا کردن
⬅️ دستکاری  با گوش پاک کن
⬅️ ایجاد محیط گرم و مرطوب
⬅️ تغییرات Ph  توسط  صابون ها  و شامپوها

عوامل داخلی التهاب گوش
🔸️ حساسیت 🔸️ داشتن زمینه اگزما 🔸️ اختلالات متابولیسم مثل دیابت ملیتوس
تغییرات موضعی
🔸️ تنگی ها 🔸️ اگزوستوز

علائم التهاب گوش خارجی

از شایعترین علائم بیماری التهاب، درد گوش یا اطراف مجرای گوش می باشد. سایر علائم این بیماری عبارت است از:
⬅️ تب
⬅️ خارش گوش
⬅️ سوزش گوش
⬅️ احساس نامطلوب
⬅️ اختلال شنوایی خیلی کم
⬅️ اختلال غدد لنفاوی اطراف گوش

درمان عفونت گوش خارجی

درمان با توجه به شرایط بیمار و بررسی های لازم متخصص گوش و حلق و بینی متفاوت است. به طور معمول در اکثریت مواقع درمان عفونت یا التهاب گوش خارجی از طریق آنتی بیوتیک توسط متخصص می باشد. حتی در مواردی شست و شوی گوش و تخلیه ترشحات چربی و عفونی می تواند به درمان کمک بسزایی نماید.
لازم به ذکر است که مصرف آنتی بیوتیک توسط متخصص تجویز و مصرف شود زیرا در مواردی ممکن است فرد به بیماری زونای گوش مبتلا شده باشد که در چنین شرایطی مصرف برخی داروها می تواند بر روی عصب شنوایی تاثیرات منفی بگذارد، لذا از مصرف خودسرانه داروها بپرهیزید.

کلام پایانی
در نهایت بگوییم این موارد می تواند به پیشگیری از ابتلا به عفونت یا التهاب گوش کمک نماید اما در صورت آنکه با هر کدام از علائم ذکر شده مواجه شدید سعی نمایید در کوتاهترین زمان به منظور پیشگیری از پیشرفت بیماری به متخصص مراجعه نمایید.