از نظر علمی زمانی که زوجی به مدت یکسال برای باروری بدون روش های پیشگیری اقدام می کنند ولی بارداری صورت نمی گیرد نازایی محسوب می شود . بنابراین اگر زوجی کمتر از یک سال اقدام به باروری کرده اند و نتیجه نگرفته اند استرس و نگرانی نداشته باشند .
البته این مدت برای افرادی در نظر گرفته می شود که خانم سن کمتر از 35 سال دارد اگر بیشتر از این سن را داشته باشد باید تا 6 ماه صبر کند و اگر باردار نشد به پزشک مراجعه کند تا بررسی های لازم صورت گیرد .
امروزه به این افراد کم بارور گفته می شود یعنی این افراد به طور کل برای باروری ناتوان نیستند بلکه قدرت باروری آنها کاهش یافته است . جالب است بدانید برخی از افراد بدون درمان خاصی می توانند در سالهای آتی به باروری دست پیدا کنند .
نازایی علت های مختلفی دارد اما در راس آنها سه علت عمده برای آنها در نظر گرفته می شود :
برخی از روج های جوان بعد از ازدواج نگران می شوند و به سرعت به پزشک مراجعه می کنند . همان طور که گفتیم اگر یک سال از تلاش برای باروری گذشته باشد اما اتفاقی نیافتاده باشد باید نگران بود و بررسی های جدی انجام شود .
هر چند افرادی که سن بالایی دارند این زمان کمتر است زیرا کیفیت و ذخیره تخمدان آنها پایین می شود . در مردانی که شغل های پرخطر دارند که در معرض آسیب به سلول های جنسی هستند شغل هایی مانند رانندگی های طولانی مدت ، افرادی که در معرض حرارت زیاد هستند مانند نانواها و جوشکارها، افرادی که با مواد و سموم شیمیایی سرو کار دارند می تواند آسیب به سلول های جنسی وارد کند باید زودتر از زمانی که گفته شد باید به پزشک مراجعه کنند .
شرح حال دقیق و معاینه دقیق بیمار از اولین اقدامات تشخیصی برای نازایی است . افرادی که با علائمی مانند دردهای شدید مراجعه می کنند مشکوک به بیماری اندومتریوز می باشد و یا اگر سابقه جراحی لگن دارند بررسی می شوند.
در صورتی که مرد علائم خاصی نداشته باشد تست آنالیزر اسپرم از نظر بررسی تعداد ، اندازه و کیفیت انجام می شود . معمولا ابتدا تست از مرد گرفته می شود زیرا هم مقرون به صرفه است هم تشخیص آن ساده تر است.