افتادگی رحم یا پرولاپس معمولا در خانم ها بعد از دوران یائسگی رخ می دهد . آسیب به بافت های نگهدارنده رحم در دوران بارداری یا زایمان از یک طرف و کاهش هورمون های استروژن و تکرار فشار به رحم از طرف دیگر می تواند کف لگن را ضعیف کرده و باعث افتادگی رحم شود .
درجه و نشانه های شدت افتادگی رحم متفاوت است . در افتادگی خفیف معمولا هیچ علامتی وجود ندارد . اما اگر شدید باشد بیمارعلائم ذیل را مشاهده می کند :
• احساس پری در مهبل و مجرای ادراری
• توده جلو آمده
• احساس سنگینی
• درد خفیف در قسمت تحتانی پشت
• ناراحتی مبهم در لگن
• کمردردی که با بلند شدن شدت می یابد.
• نشت ادرار در هنگام خندیدن یا عطسه یا سرفه
• بی اختیاری ادرار
• احساسی مانند نشستن روی یک توپ کوچک
باید توجه داشته باشید این نشانه ها صبح ها کمتر است اما در طول روز فرد مبتلا را بیشتر درگیر می کند .
• حس فشار خارجی بر عضلات و رباطها می شوند می توانند افتادگی را ایجاد کنند . چاقی از جمله مهم ترین این عوامل است .
• زایمان کودک درشت یا زایمان سخت که در آن عضلات کف لگن و بافت های نگهدارنده آسیب ببینند.
• افزایش سن
• وارد آمدن ضربه
• کاهش میزان هورمون استروژن
• بیماری هایی که باعث افزایش فشار داخل شکم می شوند همانند تومورها
• سرفه مزمن و آوردن فشار به هنگام یبوست مزمن
• تناسب جسمی نامناسب
• شغل هایی که در آن زن مجبور باشد اجسام سنگین را بلند کند .
• مسائل ژنتیکی
1. ورزش
اگر پرولابس رحم ناکامل باشد ، نیاز به درمان خاصی ندارد . استراحت و انجام ورزشهای کف لگن در این باره توصیه می گردد .
2. درمان دارویی
در موارد شدید افتادگی رحم درمان شامل داروهایی موضعی حاوی استروژن می باشد .
3. تغییر سبک زندگی
استفاده از رژیم غذایی مناسب ، استفاده از شکم بندهای سفت و محکم ، کاهش فعالیت های افزایش دهنده فشار داخل شکمی به بهبود این مشکل کمک فراوانی می کند .
4. جراحی
در موارد افتادگی شدید جراحی لازم است .
• در طول بارداری و پس از زایمان تمرینات ورزشی انجام بدهید.
• وزن خود را متعادل نگه دارید .
• از رژیم غذایی سالم استفاده کنید .
• برای حفظ قدرت عضلانی مناسب در یک برنامه ورزشی منظم شرکت کنید .
• از یبوست جلوگیری کنید .
افتادگی رحم ممکن است با افتادگی مثانه که در آن مثانه به دیواره ضعیف جلوی واژن فشار می آورد یا افتادگی مقعد همراه باشد .