پرولاپس لگنی چگونه اتفاق می افتد ؟
پرولاپس لگنی یک بیماری است که به علت افزایش سن خانم های بالای 50 سال و پیر شدن جمعیت، رو به افزایش است . دلایل بروز پرولاپس لگن متفاوت است و بیشتر مربوط به ضعف بافت هم بند و عضلات لگن می باشد ، گاهی ممکن است بیماران کاملا بدون علامت باشند یا علائم خاصی همچون درد های لگنی ، علائم ادراری ، علائم مربوط به اجابت مزاج رو تجربه کنند .
پرولاپس لگنی شامل ، سیستوسل، رکتوسل ، آنتروسل و پرولاپس های رحم هستند ، که در واقع نشان دهنده جابه جایی رکتوم ، روده کوچک، مثانه و رحم هستند .
رکتوسل چیست ؟
رکتوسل زمانی گفته می شود که رکتوم داخل کانال واژن برجسته می شود که می تواند ناشی از ضعف و عضلات دیواره رکتوم باشد، بافت هم بندی عضلانی اطراف واژن که رکتوم به سمت پشتی واژن در هنگام وارد شدن فشار بر آمده می گردد .
سیستوسل چیست؟
سیستوسل به زمانی گفته می شود که مثانه به سمت پایین می آید و به سمت دیواره قدامی واژن برجسته می گردد .
پرولاپس رحم هم به علت ضعف پشتیبان های نگهدارنده داخل شکمی رحم است که رحم به سمت پایین و به داخل واژن افتاده می شود و گاهی حتی در کسانی که زایمان های متعدد داشته اند ، البته امروزه کمتر دیده می شود ، رحم ممکن است در قسمت بیرونی واژن دیده شود .پرولاپس لگن تهدید کننده حیات بدن نیست و مشکلات حادی برای فرد ایجاد نمی کند ، اما می تواند سبب بروز ناراحتی های قابل ملاحظه ای گردد که شامل محدویت های فعالیت های فیزیکی و اجتماعی در افراد می باشد و می تواند با ایجاد مشکلات روانی برای فرد در کیفیت زندگی افراد اثر بگذارد .
علائم پرولاپس لگن
این علائم می تواند شامل :
- بی اختیاری ادرار
- علائم انسداد ادراری
- تکرر ادرار
- مشکلات اجابت مزاج (یبوست، اسهال)
- درد پهلو و یا پشت
- ناراحتی های لگن
همه این موارد می تواند از علائم پرولاپس لگن شناخته شود .
انتخاب بهترین راه درمان پرولاپس لگن
راهکار های درمانی برای این اختلال به صورت غیر جراحی و درمان های جراحی و حتی در مواردی استفاده از برخی وسایل مکانیکی است، که همگی باعث تقویت عضلات کف لگن می شوند .
با توجه به هر فرد و خصوصایت بیماری هرفرد تصمیم گیری می شود که چه راهکار درمانی برای بیمار انتخاب شود .
معمولا این انتخاب بسته به شدت علائم می باشد، در مواردی که case های غیر جراحی هستند ، خانم هایی مد نظر قرار می گیرند که پرولاپس خفیف تا متوسط دارند و یا حتی افرادی که امکان جراحی در آن ها وجود ندارد و یا تمایل به درمان با کمک جراحی ندارند .
این درمان های محافظه کارانه شامل شیوه زندگی ، ورزش هایی که باعث تقویت عضلات کف لگن می شوند، تمام این ها برای پیشگیری از بدتر شدن پرولاپس و کاهش شدت علائم تاخیر و یا اجتناب از مداخله جراحی اتفاق می افتد .
از جمله این موارد کاهش وزن، کاهش فعالیت هایی است که با افزایش فشار داخل شکم همراه هستند و همینطور ورزش های کف لگن که ممکن است مانع پیشرفت این مشکلات شوند .
خلاصه مطلب
این افتادگی ها معمولا مشکل خاصی در بارداری ایجاد نمی کنند و اگر چه در بیمارانی که زایمان طبیعی دارند ، شایع تر هستند ، در حالی که در خانم هایی که تجربه زایمان نداشته اند و یا زایمان سزارین را انتخاب کرده اند نیز گاهی اوقات دیده می شود ، در نتیجه این اختلال بیشتر به جنس بافت هم بند و نوع زندگی که هر فرد در زندگی خود آن را تجربه می کند بستگی دارد .