سلام.وقت بخیر من بهمن ماه سال ۱۳۹۹ به کرونا مبتلا شدم و بعد از بهبودی به شدت افسرده شدم، به طوری که رو کارم تاثیر گذاشت و تقریبا ۴ ماه بعد از بهبودی از کارم استعفا دادم.با وجود اینکه برای کارم خیلی خیلی تلاش کردم و ثمره ۸ سال تلاش رو بدست اورده بودم ولی عواملی باعث شد از کارم دست بکشم ،با وجود اینکه قبلا هم در محل کارم گه‌گاه تحت فشار عصبی بودم و شرایط و جو محیطی کاملا برام تجربه شده بود و اینکه هر شخصی مسلما در محل کارش باهاش دست و پنجه نرم میکنه اما من دیگه تحمل فشار عصبی نداشتم و آستانه صبرم به شدت کم شده بود و حتی به شدت بی انگیزه شده بودم.با این وجود به خودم شک کردم ک چرا من اینطور شدم اما تنها چیزی که ذهنم رو آرام میکرد و ذهنم به دنبالش بود ، خروج از محیط کاری بود که براش چندین سال زحمت کشیده بودم.اومدم خونه و داخل یه اتاق خودمو حبس کردم و با تمام دوستان و خانواده قطع رابطه کردم و به شدت از نظر روحی تحت فشار بودم.حتی برهه ای از زمان ریش صورتم به صورت سکه ای ریزش کرد.این شرایط یک سال ادامه پیدا کرد و در طول گذشت‌ یک سال، من به تعداد انگشتان یک دست از خونه خارج شدم و فقط موقع صرف غذا خانواده رو میدیدم.متاسفانه شرایط بدتر شد و برادرم هم کرونا گرفت و چند ماه بعد از بهبودی نسبی و به دلیل ضعف در سیستم ایمنی بدن(گلبول سفید) دچار عارضه شد و از دنیا رفت و از دست دادم و دیگه به بدترین شکل ممکن دارم با خودم میجنگم(مرگ یا زندگی).کرونا همه زندگی منو ازم گرفت.در حال حاضر هم همچنان خودمو حبس خانگی کردم و با کوهی از غم و غصه و بلاتکلیفی درگیر هستم.لطفا راهنماییم کنید بتونم از این شرایطی که حدود یک سال و نیم درگیرشم خودمو نجات بدم.بین دوراهی تلاش برای ساخت یه زندگی جدید و خودکشی گیر کردم.

سلام.وقت بخیر من بهمن ماه سال ۱۳۹۹ به کرونا مبتلا شدم و بعد از بهبودی به شدت افسرده شدم، به طوری که رو کارم تاثیر گذاشت و تقریبا ۴ ماه بعد از بهبودی از کارم استعفا دادم.با وجود اینکه برای کارم خیلی خیلی تلاش کردم و ثمره ۸ سال تلاش رو بدست اورده بودم ولی عواملی باعث شد از کارم دست بکشم ،با وجود اینکه قبلا هم در محل کارم گه‌گاه تحت فشار عصبی بودم و شرایط و جو محیطی کاملا برام تجربه شده بود و اینکه هر شخصی مسلما در محل کارش باهاش دست و پنجه نرم میکنه اما من دیگه تحمل فشار عصبی نداشتم و آستانه صبرم به شدت کم شده بود و حتی به شدت بی انگیزه شده بودم.با این وجود به خودم شک کردم ک چرا من اینطور شدم اما تنها چیزی که ذهنم رو آرام میکرد و ذهنم به دنبالش بود ، خروج از محیط کاری بود که براش چندین سال زحمت کشیده بودم.اومدم خونه و داخل یه اتاق خودمو حبس کردم و با تمام دوستان و خانواده قطع رابطه کردم و به شدت از نظر روحی تحت فشار بودم.حتی برهه ای از زمان ریش صورتم به صورت سکه ای ریزش کرد.این شرایط یک سال ادامه پیدا کرد و در طول گذشت‌ یک سال، من به تعداد انگشتان یک دست از خونه خارج شدم و فقط موقع صرف غذا خانواده رو میدیدم.متاسفانه شرایط بدتر شد و برادرم هم کرونا گرفت و چند ماه بعد از بهبودی نسبی و به دلیل ضعف در سیستم ایمنی بدن(گلبول سفید) دچار عارضه شد و از دنیا رفت و از دست دادم و دیگه به بدترین شکل ممکن دارم با خودم میجنگم(مرگ یا زندگی).کرونا همه زندگی منو ازم گرفت.در حال حاضر هم همچنان خودمو حبس خانگی کردم و با کوهی از غم و غصه و بلاتکلیفی درگیر هستم.لطفا راهنماییم کنید بتونم از این شرایطی که حدود یک سال و نیم درگیرشم خودمو نجات بدم.بین دوراهی تلاش برای ساخت یه زندگی جدید و خودکشی گیر کردم.