ماوراطب

سلام بنده وقتی یک فیلم میبینم مثل اکشن و از یک شخصیت خوشم میاید خودم رو جای ان تصور میکنم یا وقتی فوتبال پخش میشه خودم رو جای بهترین بازیکن تصور میکنم یا وقتی یک اهنگ گوش میدم شروع میکنم به خیال پردازی مناسب با نوع اهنگ مثلا اهنگ که حس هیجانی دارد باعث میشود تصوراتی کنم مانند دعوا نبرد و ... گاهی هم وقتی مطالب سیاسی میخونم همون لحظه خودم رو مثلا رییس جمهور فرض میکنم و میگم اینکار ها و اینکار هارو باید کنم . ساعت ها باخودم خیال پردازی میکنم زندگی رو اونجوری خودم میخوام داخل ذهنم شبیه سازی میکنم مثلا یه ماشین دارم خونه دارم و تمام اطرافیانم به من توجه میکنند وشروع میکنم لحظه های زندگی رو برای خودم تو ذهنم شرح دادن گاهی اوقات حرف هم میزنم خیلی وقته به خودم میگم دیگه نباید خیال پردازی کنم وقتی اینکار رو میکنم حسابی ذهنم مشغول میشه سرم داغ میکنه گاهی و حواس پرت میشم و حتی کارهام رو یادم میره . این اختلالی که من فک میکنم دارم از چه نوعی هست ؟ ایا درمان داره ؟ اگه داره چیه؟

سلام بنده وقتی یک فیلم میبینم مثل اکشن و از یک شخصیت خوشم میاید خودم رو جای ان تصور میکنم یا وقتی فوتبال پخش میشه خودم رو جای بهترین بازیکن تصور میکنم یا وقتی یک اهنگ گوش میدم شروع میکنم به خیال پردازی مناسب با نوع اهنگ مثلا اهنگ که حس هیجانی دارد باعث میشود تصوراتی کنم مانند دعوا نبرد و ... گاهی هم وقتی مطالب سیاسی میخونم همون لحظه خودم رو مثلا رییس جمهور فرض میکنم و میگم اینکار ها و اینکار هارو باید کنم . ساعت ها باخودم خیال پردازی میکنم زندگی رو اونجوری خودم میخوام داخل ذهنم شبیه سازی میکنم مثلا یه ماشین دارم خونه دارم و تمام اطرافیانم به من توجه میکنند وشروع میکنم لحظه های زندگی رو برای خودم تو ذهنم شرح دادن گاهی اوقات حرف هم میزنم خیلی وقته به خودم میگم دیگه نباید خیال پردازی کنم وقتی اینکار رو میکنم حسابی ذهنم مشغول میشه سرم داغ میکنه گاهی و حواس پرت میشم و حتی کارهام رو یادم میره . این اختلالی که من فک میکنم دارم از چه نوعی هست ؟ ایا درمان داره ؟ اگه داره چیه؟

پاسخ پزشکان (1)

دکتر ناصر مهاجرانی

دکتر ناصر مهاجرانی

متخصص اعصاب و روان, روانپزشک

سلام این اختلال خاصی محسوب نمیشه بلکه یک علامته و آن هم پرداختن زیاد از حد به خیال پردازی. خیال پردازی در همه آدم ها هست. در دوران کودکی و نوجوانی بیشتر است ولی در بزرگسالی نیز می‌تواند ادامه پیدا کند شاید ریشه آن در خود کم بینی باشد و اینکه فرد خود را زمانی قبول دارد که بالاتر از آنچه که هست باشد و در حد یک قهرمان باشد. درمان آن است که با روان درمانی، فرد خود واقعی اش را بپذیرد و به آن راضی باشد.