سلام خسته نباشید. من احساس میکنم دچار اورثینگ هستم ، یکی دوسال شایدم بیشتره درگیرشم، ابتدا به آدما اعتماد میکنم و باهاشون حرف میزنم و سعی میکنم حرفای ضد خودم نزنم و بیشتر تعریف میکنم از چیزایی ک واسم جالبه و یا لحظاتی که بهم خوش گذشته و به نظر خودم راجب ریز جزئیات با کسی حرف نمیزنم ، اما وقتی میام خونه و تنها میشم به اون حرفا فکر میکنم و پشیمون میشم اصلا از اینکه بیرون رفتم یا کوچیک ترین حرفی زدم ب کسی حتی اگ اون نفر دوست نزدیکم باشه . یه حس بی اعتمادی نسبت به دور وریام دارم، حس میکنم هیچکس راست نمیگه بهم و خودخوری عصبی دارم چون خودم با همه سعی میکنم رو راست باشم ، بعضی وقتا سعی میکنم ارتباط نداشته باشم با همه( دوستام و..) بجز همسرم ، ولی بعدش میل شدیدی ب حرف زدن با همونا پیدا میکنم و حس حرف زدن دارم و همش دنبال یه راه ارتباطم و وقتی سعی میکنم دور شم از همه حس بدی بهم دست میده فکر میکنم همه ازم دلخورن و منو مغرور میبینن ، حس‌میکنم از یه جمعی ک خارج میشم پشتم حرف میزنن و با کوچیک ترین حرف اطرافیان ناراحت میشم ، نمیدونم دیگه چیکار کنم کدوم راه درسته کدوم غلط ...

سلام خسته نباشید. من احساس میکنم دچار اورثینگ هستم ، یکی دوسال شایدم بیشتره درگیرشم، ابتدا به آدما اعتماد میکنم و باهاشون حرف میزنم و سعی میکنم حرفای ضد خودم نزنم و بیشتر تعریف میکنم از چیزایی ک واسم جالبه و یا لحظاتی که بهم خوش گذشته و به نظر خودم راجب ریز جزئیات با کسی حرف نمیزنم ، اما وقتی میام خونه و تنها میشم به اون حرفا فکر میکنم و پشیمون میشم اصلا از اینکه بیرون رفتم یا کوچیک ترین حرفی زدم ب کسی حتی اگ اون نفر دوست نزدیکم باشه . یه حس بی اعتمادی نسبت به دور وریام دارم، حس میکنم هیچکس راست نمیگه بهم و خودخوری عصبی دارم چون خودم با همه سعی میکنم رو راست باشم ، بعضی وقتا سعی میکنم ارتباط نداشته باشم با همه( دوستام و..) بجز همسرم ، ولی بعدش میل شدیدی ب حرف زدن با همونا پیدا میکنم و حس حرف زدن دارم و همش دنبال یه راه ارتباطم و وقتی سعی میکنم دور شم از همه حس بدی بهم دست میده فکر میکنم همه ازم دلخورن و منو مغرور میبینن ، حس‌میکنم از یه جمعی ک خارج میشم پشتم حرف میزنن و با کوچیک ترین حرف اطرافیان ناراحت میشم ، نمیدونم دیگه چیکار کنم کدوم راه درسته کدوم غلط ...