۱۹ سالمه و پسرم ، خانوادم علاقه ای به من ندارن چون میگن که به صورت تصادفی به دنیا اومدم ، به همین دلیل هم بامن رفتاروخوبی ندارن ، کل بچگیم رو تو اتاقم ساکت و تنها گذروندم چون اگه میخواستم کاری کنم مادرم با کمربند کبودم میکرد ، هنوزم که هنوزه ازش میترسم و کلا با خانواده ام صحبتی ندارم ، تنها اینتراکشنی که باهم داریم اینه که بهشون بگم گشنمه ، ولی اکثر وقتا حتی همین هم پیش نمیاد چکن برای اینکه باهاشون روبرو نشم کل روز رو خوابم و شبا بیدار ، بیرون نمیرم ، هیچ دوستی ندارم ، شب تا صبح هم تو گوشیمم و روزی حداقل ۱۶ ساعت میخوابم ، همیشه خستمه ، به شدت اورثینکر هستم و هرموقع میخوام خودم رو از این زندگی نجات بدم میگم زندگی ارزش تلاش کردن نداره ،هیچ چیزی ارزشش رو نداره که من بخوام از منطقه امنم بیرون بزنم ، گاهی اوقات غذا هم نمیخورم و فقط میخوابم که بخوابم و از این زندگی حواسمو پرت کنم ، برای اینکه بتونم یکم دلشون رو به رحم بیارم خودکشی کردم قبلا ، ولی شاید باورتون نشه مادرم حتی ذره ای اهمیت نداد و باعث شد بدتر بشم ، من واقعا نمیدونم باید چیکار کنم ، بهم اجازه نمیدن برم روانشناس ، پول هست ولی بهم نمیدن میگن ارزششو نداری ، من هم کسیو ندارم ازش پول بگیرم ، واقعا نمیدونم باید چیکار کنم ، خیلی خسته ام ، خیلی خستم ، زندگی کردن خیلی انرژی میخواد و ذهن من با بدبینی کل انرژیمو میگیره ،دلم میخواد مغزمو خاموش کنم ، لطفا کمکم کنین
2 پاسخمشاهده پاسخها